Son gelişinin ardından tüm kapılarını yüzüme kapattığında anladım. Boşunaydı benim gözümden dökülen onca yaş. Sen A şehrinden yola çıkmış B şehrine ulaşmıştın bile ben hala ortada bir yerlerde seninle kavuşmayı beklerken. 4 ay nasıl geçti beni biliyorsun peki sen nasıl geçirdin? Boş verdim evet ayrılığı daha bir hazmeder oldum her gün yuttuğum depresyon ilaçları buna bir çare olmalı.
Şimdi işim gücüm yolları geçip C şehrine ulaşmak, orda ki havuzları doldurup boşaltmak. Eğer biri muslukları kapatırsa bu havuz iç dolmaz.
Senin yollarından çekildim istediğin dikeni batırabilir, istediğin her şeye razı gelebilirim artık. Matematiğim iyiydi ama çözemedim bu sorunun cevabını. Çözümü olmayan sorularıma bir yenisini daha ekleyip kapattım sayfaları.
Benden sonra bir dolu yüz görecek, bir dolu isim kazıyacaksın hafızana, kaç tane yastıkta yatacaksın, kaç kişinin kokusunu çekeceksin içine. Ama sonunda kaç tane tavanı seyredeceksin hiç düşünmedin, düşünmeyeceksin.
Her gün temize çıkarmaya çalıştım seni. Her gün savundum içimde. Her hatanı affettim. Her sözüne kandım. Günleri bile saymamıştım ne kadar olmuştu sen gideli diye ama son gelişinin ardından tüm kapılarını kapattığında anladım. Ağustostu ve sen dondurmuştun beni bir tek sözünle.
Şimdi birileri birileriyle tanıştırıyor, birileri zorluyor kapılarımı, birileri senden daha çok önemsiyor gibi, birileri arıyor, birileri fısıldıyor ne kadar güzel olduğumu, bazen eskileri uğruyor hal hatır soruyor… Ama isimleri yok sorma. Söyleyemem hiçbiri ezberimde değil. Onlardan birini ezberime almam lazım. Ama öyle biri olmalı ki ondan seni çıkardığımda bir fark yaratmalı. Şuan için o fark olsa da olmasa da, birilerinin ismi henüz aklımda kalmasa da bu sen istediğin için yaptığım son şey SENDEN VAZGEÇİYORUM.