dün için içim acıyor... ne ummuştum ne buldum denir ya, öyle hani... çok mu film izliyorum ne? kız çeker gider. tam bir rulo tuvalet kağıdı bitirdiği sırada ağlamaktan kapı çalar, erkek onsuz yapamamış, dayanamamış yokluğuna...gerisi hikaye ama bana zaten bu kısmı lazımdı.

apartmandan gelen her ayak sesi seninki sandım, ama değildin. beni kaybetmeyi göze aldığını düşündüm gitgide belki birazda alkolün etkisiyle; çünkü benim en zayıf noktamdı dün. 1.yıl dönümümüz öyle geçmemeliydi. çok özel olmalıydıhediyemi gördüğünde gülümsemeliydin, makyajım akmamalıydı. mutluluktan ağlanabilirdi ama hüzün olmamalıydı. yani hep acıyacak içim her hatırlandığında ilk yıl dönümünüz nasılsı dendiğinde gözlerim dolacak. bok gibi bir gündü çünkü.

ve anladım ki 12 ay papatya açmazmış. papatyanın bir mevsimi yok belki de bilemem.

sen onu bunu boşver de bana dünü dün hiç olmamış gibi bugün yaşatabilir misin?

neyse boşver her yanım kırık zaten. toparlama kıymıklarım eline batmasın. her gün bir yanımı daha öldürüyorum. senin için dün önemi yoksa bugün de olmayack zaten...benim için zorlama kendini.

çok değil 3 adım önce tüm hayallerimden vazgeçtim. 3 adım geri gitsem aynı saniyeleri bulmak imkansız. zamanı geri çevirmek olsaydı bu sefer geçmişim yüzüme çarpardı. tarih tekerrürden ibaret benim talihimin içine edeyim hep aynı aşk seneryolarını yaşamayı kaldırmıyor bu yürek...
beynimde o kadar çok düşünce var ki. anlatsam kafan karışır. benimki karman çorman zaten. virgüllü, üç noktalı, soru işaretli bir dünya cümle var. nerden başlasam, her şey yarım yamalak...
özlemek yoksa dedim.(içimden) bende yokum. varlığı hissedilmeyen birinin yokluğu da hissedilmez, özlenmez tabii. böyle bir cümle oluşturduğumda düşüncelerimin arasında bilemezsin kalbim ne kadar kırıldı ve ne kadar hayal kırıklığı varsa içime doldu.
kalbime giden damarlarda daralma var. bu aşk bu bünyeye fazla geldi. gün geçtikçe hayal kurmaktan vazgeçtiğin oldu mu hiç? belki oldu hatta belki de sen mutlusun böyle. ama ben vazgeçiyorsam her gün bir hayalimden bil ki her gün bir parçam ölüyor. her gün bir parçamı alıyorum senden. şu gerçek dünya dedikleri hani şu her yanı yalan dolanla dolu dünya. belli ki aşk bu dünya da barınmıyor. çıkar at gözlüklerini sakın deme. ben aşkımla bu koca dünyaya fazla mıyım yani?
aşka ayıracak vaktin mi yok yoksa inandıramadım mı seni aşka? gönlüme battı tüm hayal kırıklıklarım. şu saniyeden itibaren her adımım bir vazgeçiş... ayaklarım yere basıyor ve gitgide tesiri geçiyor aşkın. beni artık mucizevi bir aşk kurtarır. ancak o çıkartır yine bulutların üstüne ve ancak o inandırır beni bu dünyada yalnız kalmadığıma.
şimdi sen hemen şu saniyede benim için inanabilir misin aşka???
pardon bayım siz aşktan ne anlarsınız...