aşkla yattım, aşksız kalktım... dejavu yaşıyorum sanki ben bunu daha önce görmüştüm. hatta inanmıştım yine inanmaya çalışıyorum. ya uyuyorum yada uyanığım inan bana hiç fark yok. gözlerimin altı şiş, rimellerim akmış. tüm vücudum yıkılıyor ben yine inşa ediyorum. iskambil kağıtları nasılsa öyle dizilmiş ruhumun parçaları bir rüzgar esmeye görsün. en ufak bir esintide yine dağılıyorum. aşk tefe tüfeye düşmüş meğer hayat pahalı aşk ucuz enflasyon dorukta ama ben değer kaybediyorum her geçen gün,saat,dk,sn... yelkovan akrebi kovalıyor ben aşkı. tam tutacakken elimden kayıp gitmiş. belkide bir şizofrenim ben, olmayan ne varsa inanan. her gün kendime yarattığım o adamın canımı yakmasına izin veriyorum. cümlelerimi kısıp sesimi açıyorum ama tek kelime çıkmıyor ağzımdan tek kırıcı söz. çünkü o yok, aşk yok... yarattığım kendi gerçekliğimde sadece varmış gibi kendimi yok ediyorum. inanmadığım her şeye inanır gibi yapıyorum...