kulakları uğulduyordu, hala aklı söylediği yerde takılı kalmıştı.
- "gerçekten bilmek istiyosan evet artık sevgilim olmanı istemiyorum" demişti.
gözleri dolmaya bile fırsat vermeden akmaya başladı. bütün kemikleri, bütün kasları, bütün organları, kalbinin tümüyle ağlıyordu.
- gitme ne olur? bırakma beni... çok denedi ama kararlıydı, gidiyordu.
içim acıyor. ben onsuz bir sn sonrasını düşünemezken o 1 sene sonrasından bahsediyor. hıçkırıklara boğuldu sesi. koltuğunda oturmuş boş duvarlara ağlıyordu. kimse duymuyordu ama çığlık çığlığa içindeki tüm acıyı akıtıyordu.
- neden unutmam gerekiyor istemiyorum. sensiz yaşamak istemiyorum.