21 Aralık 2008

Ne yapıyorum ben, neden yapıyorum?
Yine kilitledim kendimi hiç kimseye yüzümü göstermiyorum. "Bir şans diyor." birileri, "sadece bir şans..."
"Olmazsa olmaz ama denemeden bilemezsin diyor."
"Yok diyorum olmaz."
Neden diyorum bunu, ne için?
Asla umrunda olmadığın eski sevgilin için.
Onun ertelemediği hayatı sen durdurmaya çalışıyorsun.
Sen kendini kaybettirmemek için uğraşıyorsun.
Onun seni kaybetmeyi göze aldığını bile bile sen kendini ona saklıyorsun.
Neden ki göze almış gitmiş sen ne için çabalarsın ki, ne için didinir durursun?
Kendini paketleyip dondurucuda mı bekleteceksin?
Kim için, ne için söylesene?
Yanılıyorsun çok yanılıyorsun. Bildiğin sandığın her konuda yanılıyorsun. Onun bunun dediği gibi filmlerden gördüğün karelerin içinde yaşıyorsun. Bir kez olsun ders alamaz mısın hayattan? Bir kez olsun sadece kendini düşünemez misin? Kimi aldatabilirsin ki şuan, kimi kandırabilirsin yalanlarla? Önüne serilen kırmızı halıları kaldırıp yalın ayak yürüdüğün o cam kırıklarında kanamaz mı ayakların, batmaz mı bir yerlerine?
Bekleme o kapıyı çalmaz, ayak sesleri bile uzak... Papatyaları unut!!!
Bomboş elleri
Bomboş hayalleri
Bomboş kalbi aldırmaz...
Bakarsın tutunamazsın hiçbir yerine.
Tutunsan da aldırmaz...
Senin gibi sarılmaz, senin gibi yanmaz, senin gibi umursamaz ellerinden kayıp gitmenden telaş duymaz...
Sadece yaşların bitinceye kadar avutulur sonra yine bırakılırsın bir köşeye.
Geç kalma koş bir yerlere yetiş...
İnanmak istemesende kulaklarını tıkasanda, klişe de olsa;
Seven adam beceremezdi ayrılığı, beceremezdi gözü senin üstünde olan onca adamın içinde içi rahat durmayı, beceremezdi senden ayrı hayat kurmayı, unutmanı isteyemezdi senden, seni kaybetmeyi asla göze alamazdı.
O yüzden bırak hayal kurmayı sarıl hayata, sarıl birilerine.
Öyle güzel seviyorsun ki mahrum bırakma kimseyi, en çok kendini...
Yolum açık olsun...

Hiç yorum yok: