Çok geç artık dönülmez… mevsim bile değişti. Kış gelmez diyordum bu şehre kıyamet yaklaştı. Sen gittin şehir altüst oldu. Sakın kalbimin acısını bu şehrin üstüne yıktığımı sanma. Kalbim acımıyor artık ve yokluğun hiç esmiyor sokağımda. Yalnızlığım hatırlatmıyor kendini. Akmıyor gözlerim her şeyimle terk ettim seni. Tıpkı tıpkı senin bu şehri terk ettiğin gibi.

Üstü kapalı söylediğim şarkı sözlerinden çıkan anlamları hiç yormadın. Oysa hepsini seçerek söylemiştim sana. Benim kuramadığım cümlelerden oluşan şarkılar. Sanki benden almışlar içine koymuşlar ve senin için anlatmışlar. Yarım kaldı sende kalsın kalsın yarım. Tadın kaldı bende kalsın bende tadın. Bir daha dokunursan bir kez daha bana dokunursan karışırız karışır dünle yarın bizi üzen neyse burada bitsin bizi üzen neyse burada bitsin… bu sana söylediğim son şarkı. Bilmem bu sefer anlayabildin mi, çıkarabildin mi anlamları? Ben sana ne diyememişimde şarkı yapmışlar yine… otur dinle tak bi vega!!! nasıl çığırıyor içimden ne geçiyorsa söylüyor sana uçuşuyor bu şarkının tüm notaları. Kulağındaki melodi de ben varım. Ve kamçılıyorum sözleriyle, kanatıyorum ağzımın kenarını sol anahtarıyla.

tam burada bitsin…ve şimdi tam burada sana hiç aşık olmadığımı farzediyorum…

Ve sen giderken… benim seni hala seviyor olma ihtimalimi hesaba katmadın… yine bencildin hep bencilsin…