Bazen görüldüğü gibidir her şey bazen de saklandığı gibi… Sakladıklarımı bir bir seriyorum önüne. İyiliğini istiyorum, müstehakımı buluyorum.
Rüyada mısın yoksa gerçekte mi? Ben ikisinin arasında bir yerlerdeyim. Belki de aşkın tavan arasında. Kirli, toz tutmuş kısmında…
Unutulmuş muyum ya da hiç hatırlandım mı acaba? Dur bu soruyu hiç yanıtlama. Kelimelerini topla öyle gel. Senin ağzından çıkacak karmaşık kurmaşık kelimelerle yetinemem.
Kimsenin uğramadığı yalnızlığımın tozlarını damarlarıma enjekte ederken sen çoktan geç kaldın, belki bir asır öncesinden…
Damarlarım kabardı, kafam uyuştu ve adın silindi bigboardlarımdan, içimden çıkartıyorum seni ve lanetliyorum kendimi. Gözlerim kapandı yüzyıl uyuyacağım.
1 yorum:
Uyku tutmaz böyle zamanlarda; bakma bana, sen gene bir dene şansının yaver gittiği yere kadar..
Yorum Gönder