08 Nisan 2006

günlerdir kulağımda çalmayan telefonumun sesi ya çalıyorsa diye sıçramalarım... ya ararsa ben yetişemezsem dedirten korkularım... açsam mı acaba? yani ararsa. açarsam ne demeliyim ne dememeliyim. yok açmasam mı acaba? ama ya bir daha aramazsa...

2 yorum:

kıyıköşeyazı dedi ki...

Olasılıklar anla ki olabilirliklerinin az olduğu şeyler.. Bardağın ne dolu tarafına bak derim ne boş, git kupa bir bardak al kendine porselen, içini göstermeyen, ne umutlan ne umutsuzluğa kapıl, sevimli mi sevimli bir resim olsun üstünde eline yakışan, keyfine bak dur.

Mumdan Kadin dedi ki...

hiç bakmadım ki bardakta bi şey mi vardı?
yarı dolu yada yarı boş yok ilgilenmedim ben onunla. içinde ne vardı onu merak ettim, eh biraz tiksindim ilk yudumda kimindir bilinmez bu bardak şimdi. kenarlarını sildimde içtim.
ımmm biraz tatlıydı başta ama sonra dişlerimi bile büzüştüren o ekşimsi tadı belirdi, boğazımdan geçerken acı bir tat bıraktı. burnumu akıtan ve gözlerimi yaşartan bir acı.
şimdi midem kavruluyor, ağrıyor garip haller geliyor başıma.