sustun hiç konuşmadın...

biliyordun gözlerinden çözebilirdim seni,

korktum hiç bakmadım…

sen sustun, ben sessizliğini dinledim…

sonra bu nedensizliği kırmak istedim, baktım gözlerinde ben yoktum artık.

utandın, ikimizde sustuk!!! o kadınlar gözlerinden her gelip geçtiğinde
sustum… kokunu bir ben çekerdim içime hiç bırakmadan, tenin
karışmış olurdu, aklın gibi…

kaç kadın kokusu sindirdin üstüne oysa ben hep seni sevdim yine gidiyorsun ve yine bir
kadına ağıtlar yakıyorsun ne zaman geri dönersin kucağıma;
yine aşkın mağlupluğunu atarsın üstümde…

bu limanı ateşe verdim döndüğünde sadece küllerini bulacaksın ve gözyaşlarımı…

sevmiyorum çekip gitmelerini uykunda ki masumluğunu çıkardım aklımdan.

seni nefretle anmayı öğretiyorum kalbime. şimdi bu sondu dedim son ağırlanışındı
ve sen yine gidiyorsun gözlerinde başka bir kadınla terkediyorsun beni.

vakit geçti, zaman durdu et kemiğe çoktan dayandı içimden çıkıp kokun üstüme sinmeden burdan gitmelisin. cümlelerim yok artık.