kırıldım...
tam kalmanı isteyecekken ceketini alıp çıkışında, bir öpücük geçirir sanırsın her şeyi, tüm yaraları kapatır.
son bir sigara belki hafifletir acıyı.
bekle diyorsun, kolay zannediyorsun. kolaysa dene bir kere... en içine çek sigarandan ve dumanını bırakma senin bana gelmeye gönlün oluncaya kadar tut içinde.
karanlıkta kalmak ürpetir, mum sadece etrafını aydınlatır. mum ışığında geçmişimi seçemiyorum adın mı silindi yoksa? titriyor ve düşürüyorum elimden tüm kelimelerim ıslandı, mumla kaplandı artık. ben seni yazdıkça eriyorlar.
21 Şubat 2006
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
5 yorum:
yazıların yüzüne yansıttığı mum ışığı kıvamındaki biraz telaş biraz da kendine güvenen kadın pozları daha da çok büyütüyor gölgelerini..üfleseler sönecek gibi,devirseler yakacak gibi hazırda bekleyişin eritti hep cümlelerini.olsun cümleler de donar kısa sürer şekillenmesi.sen sıcağına güvendiklerinden kaç.
üfleseler sönecek gibi olmana bağlanıyor çabuk parlaman.
görmüyorlar yakarken titrediğini..
akıtırken soğumaya bıraktığın yenikliğini sıcağına güvendiklerinden koru..
son sigaralar hep can sıkıcıdır.. biri gitmeden önce içilenler, EVDEN ÇIKMADAN ÖNCE içilenler olmak üzere.
ikiye ayrılır :)
biri üzüntü verici, biri SİNİR BOZUCU.
Yorum Gönder