21 Şubat 2006

ben seni kırıldığında da sevdim.
yerde paramparça olduğunda, etrafa saçıldığında…
her kırıntının üstüne basıp sevdim ve
batan her kıymık parçasında acıtmanı,
içimi kanatmanı sevdim.

kanayan ayaklarım, ellerimle,
küçükken düştüğümde kanayan
dizlerimle sevdim.

ilk aşkımdın, ilk yanaklarımı kızartan,
ilk düşüren ve ilk gözyaşımdın...
gözümden düştüğünde, dilimden söküldüğünde de ilk unuttuğum...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

ilkler hayat devam ettiği sürece devamını sürdürür. ilk aşkın vardır, ona ilk defa aşk duyduğun başka bir aşkın, sonra daha başka ona ilk kez aşk duyduğun ilkin vardır..

duyumsadığın tüm adamlar ilke çevirir kendini kendiliğinden.. ama senin yorumun yaşadıklarını nitelendiren, ben ne desem havada kalıyor bu yüzden.

karşına çıkan her adam SENİN YORUMUN.