benim kalp atışlarım arttıkça sizin ki kıpırtısız kaldı. ne o ölü müsünüz? taze kan gerekiyor ilişkimize ya da ilişkilerimize. çünkü ilişkilendiremiyorum artık bu tavrınızı. siz tv karşısında tepkisiz kalırken ben anlatıyor ben dinliyorum. gözlerimi yeşil bilirdiniz di mi peki şimdi? şimdi sadece hangi gün hangi dizi hangi tv programı? soru sorarken size kaçırttığım tüm bölümler kaldırdı sinirinizi. artık ne kadar da çabuk sinirlenir oldunuz? tahammülünüz yok artık belli. son kullanma tarihi geçti sanırım tesiri kalmadı aşkın. şimdi ben depresyon ilaçlarına para dökeceğim sakinleşmek ve rahatlamak için. sizin bu tavrınızı sindirebilmek için. psikoloğum başka ilgi alanları önerecek belli. bağımlı bir aşktan kurtulmanın yollarını arayacağım. yollara düşeceğim. siz yine olağan tavrınızla abarttığımı düşünecek beni daha da çok depresyona sokacaksınız. ne desen haklısın... biz(dik), sen ben olduk şimdiyse siz(li) biz(li) olduk. sadece zaman farkı girmiyor inan ruhlarımızda ayrılıyor birbirinden. onlara fazla geliyor bize yetmiyor. ama aşk karşı yakayla yaşanmıyor...
12 Kasım 2007
kardeşimin bir yazısına yapılmış yorumumdur...
Gönderen
Mumdan Kadin
zaman:
18:55
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder