geçmiyor günler... kendimi kurtarıp, seni cezalandırdığımı sanıyorum. avutuyorum kendimi, sürekli yalan söylüyorum, kendi kendime savaşlar açıyorum. baştan belli olan bir yenilgide. neydi kaybettiklerim? gururum mu? boşver onu beni sevdiğini sandığım bir adam için dökmüştüm ben tüm yaşlarımı. gitme demek ayıp mı? çok mu şey bekledim çok mu? sevmediğini bilerek sevmesini beklemedim ki. bak biliyorum artık anlıyorum onu. anlıyorum da yine de benim içimdeki adamın da en az benim kadar yürekli olmasını isterdim.
şimdi okuyorsan bunu söyle hadi, zaten her şeyini kaybettim. söyle beni artık hiç sevmediğini. varsa biri onu da söyle ki düştüğüm bu sonsuz uçurum bitsin sonu gelsin. çakılayım paramparça olayım. sorun değil her gün her sn bu uçurumdan düşüyor olmanın verdiği bilinmezlik bitsin. bitsin ki yeniden başlayım, yeniden doğayım...
12 Ocak 2009
Gönderen
Mumdan Kadin
zaman:
20:49
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder