nefretini kusuyor bir kız. düğümlerini çözüyor, kurtarıyor kendini aşktan. yapacak bi şey yok diyor, umut edecek bi şey yok. kandıramazsın artık kendini aynalar ve hayaller aksini yansıtır ve aşktan açılan yaralar hep kanar.
sus! kulaklarım duymuyor artık. bütün kelimelerini topla git... sana imrenen bakışlarım yok artık. sana körüm, sana sağır, sana dilsiz...
dokunma! hissizim, tüylerim ürpertisiz.
19 Mart 2006
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
2 yorum:
keşke kelimelerdeki gibi kalıntı bırakmasa, keşke kurup kuracağın cümleler kadar olmasa da duyduğun aşk diyemiyorum hastalık, ben de cani yürekten kutlasam isim vermediğim, ki isim vermenin olmadığı, edindiğin ilk zaferi..
ilk kaybedişim için hala ağlarken zafer kazanmak öyle zor ki. hiç cesaret bırakmadı aşk bende.
Yorum Gönder