23 Mart 2006

bazen kafamın içinde bir kavga kopuyor, neyi paylaşamıyorlarsa... kendime hiç yer kalmamış. kendi bedenimde kendi ruhumda evsiz barksız kalmışım. önce usul usul masumluğumdan, iyi niyetimden faydalanmışlar, içime almışım müsade etmişim sonra kapı dışarı etmişler. ne söylesem dinlemiyorlar. kendi bildiklerini okuyorlar, ruhumun bedenimin sefasını sürüyorlar... hepsinden kaçmış en karanlık köşeme saklanmışım çocukluğumdaki gibi, korktuğumda yaptığım gibi... dizlerimi içime çekmiş, kafamı gömmüş her şeyin eskisi gibi olmasını diliyorum, gözlerimi açtığımda ruhumu geri istiyorum...

1 yorum:

kıyıköşeyazı dedi ki...

Aman dert ettiğin şeye bak, ruhsuz ruhsuz dolaşma ortalıkta, al birinden ödünç geri vermezsin isterse de.